Informacje
Odkąd instrumenty muzyczne stały się powszechne a prawo kościelne przestało zabraniać ich używanie taniec stał się jednym z najważniejszych źródeł rozrywki. Tańczono początkowo tylko na dworach królewskich, bardzo przy tym przestrzegano ustalanych norm tanecznych, choreografia nie była zbytnio rozbudowana, a i dowolności w jej realizacji- żadnej. Wielkie pałacowe bale, przyjęcia, śluby i inne uroczystości zaczynały się i kończyły jednostajnym tańcem. Niedługo później ta forma rozrywki wymieszana z ludowymi zwyczajami zaowocowała stworzeniem wielu regionalnych melodii i tańców, których choreografia nie była odgórnie ustalana a jedynie tradycyjnie niektóre z figur pojawiały się częściej od innych zgodnie z normami kulturowymi i upodobaniami tancerzy. Doprowadziło to do powstania wielu regionalnych tańców, z których dość znaczna część przetrwała do dziś a niekiedy stanowi także podstawę dalszego rozwoju układów choreograficznych. Dzisiejsza forma rozrywki związanej z tańcem to bardzo duża rozpiętość zachować- od wykwintnych figur tanecznych na balach czy rautach po chaotyczne i nieskoordynowane zachowania na dyskotekach i w klubach, które znacznie częściej przypominają tańce godowe zwierząt niż własne, piękne źródło.
Żeby nauczyć się tańczyć nie wystarczą chęci. Jest to bowiem jedna z najtrudniejszych sztuk, wymagających doskonałej kondycji fizycznej a także samozaparcia. Już samo nauczenie się podstawowych kroków tanecznych jest ogromnym wyzwaniem, natomiast opanowanie figur bardziej skomplikowanych oraz całych schematów ruchów, charakterystycznych dla danego tańca, graniczy niemal z niemożliwością. Mimo to wciąż nie brak osób, które podejmują wyzwanie i przez wiele lat ciężko ćwiczą, osiągając często rezultaty najwyżej przeciętne. Tak czy inaczej taniec jest zawsze pewną aktywną formą wypoczynku, więc nawet, jeśli niezbyt udany- polecany przez lekarzy dla utrzymania kondycji oraz dobrego samopoczucia. Mistrzowie tańca ćwiczą przez całe życie, i to od najmłodszych lat a mimo to również czasami popełniają błędy i nigdy nie osiągają doskonałości. Niech świadczy to o tym, że prawdziwy, wartościowy taniec jest rzeczywiście wielką sztuką, w której laury mogą osiągnąć wyłącznie najlepsi z najlepszych a pozostali muszą zadowolić się taneczną przeciętnością i pogodzić się z tym, ze czasem pewnej niezbędnej cechy jednak im brakuje.